In Memoriam: erelid Willem Bielderman

Willem Bielderman is overleden. Hij was coureur, bestuurder, familieman, official, teammanager, fan, pionier en motorsportman in hart en nieren.

Voor zijn bijdrage aan de motorwereld ontving Bielderman meerdere onderscheidingen, waaronder de benoeming tot KNMV-erelid.

Willem Bielderman is 91 jaar geworden.

Wij wensen zijn vrouw Gerda, kinderen, kleinkinderen familie, (motor)vrienden, De Graafschaprijders en andere naasten veel sterkte met dit verlies.

In ons magazine GRIP van zomer 2026 stond een interview met Willem. Dit is hieronder terug te lezen.

“Zeg wat je doet, doe wat je zegt”

Erelid Willem Bielderman over een leven lang motorsport.

Voor Hotel-restaurant Bakker in het hart van Vorden staat een aantal jongeren te wachten op deelnemers van een oriëntatierit. Een van hen is Willem Bielderman (1934). Net als de rest hoopt hij op een plekje om mee te mogen rijden.

Willem: “Dat mocht dan, als ik stil was. Maar, het was nooit goed, want als er onderweg tijdens de rit iets verkeerd ging, had ik het altijd gedaan, of ik nu wel wat zei of niet.”

Daar bij Bakker begon een liefde voor motoren die Willem als manager van het Nederlandse Zesdaagseteam (1969 tot 1979) naar alle uithoeken van de wereld bracht en hem als bestuurder van grote waarde maakte voor de ontwikkeling van de Nederlandse motorsport en het TT Circuit.

Graafschaprijders

Bij hetzelfde hotel zit Willem vanochtend aan tafel. 91 jaar jong. Twee wielen maakten plaats voor een scootmobiel, maar het motorhart klopt nog altijd.

“Ik ging crossen en reed enduro’s en belandde zo in 1963 in het bestuur van ‘De Graafschaprijders’. Daarna was ik gedurende achttien jaar voorzitter (1975-1993, red.). Ik ben er trots op hoe de club zich ontwikkelde met oriëntatieritten, demonstraties op Koninginnedag en de stratencross middenin Vorden. En ik reed altijd wat met een Zündapp op paadjes door het bos in buurtschap Delden (Gld.). Daar hebben we vervolgens een crosscircuit aangelegd om de club verder te ontwikkelen.”

“Feestavonden van de club begonnen om acht uur, en voor zevenen mocht je niet komen anders zat meteen de hele zaal vol! D’r kwam nog eens een zijspan zo de vloer op gesprongen, die vloer begaf het daarna ook tijdens de polonaise, maar het feest ging door. Zo ging dat toen.”

Decennia later is de Vordense Auto- en Motor Club (VAMC) ‘De Graafschaprijders’ nog altijd een actieve vereniging in de enduro, cross en toeren. Bieldermans aandeel daarin is onmiskenbaar.

KNMV-sportcommissaris

Bij de KNMV was verjonging nodig en zo kwam Bielderman rond zijn dertigste terecht in de regionale sportcommissie: “Nölle Wolsink, de vader van Gerrit, vroeg mij. Nou, dat moest toen maar gebeuren. Soms botste het een beetje: dan stond ik als starter en waren er rijders die dachten dat ze best vijf minuten later konden komen. De rest stond dan vijf minuten lang de koppeling te verbranden! Daar werkte ik dus niet aan mee en startte gewoon. Dat gaf soms wat spektakel, maar daar wenden ze wel aan.”

“Toen kwam ik in de centrale sportcommissie van de KNMV. Daar zeiden ze ‘Bielderman, de eerste jaren willen we je stem niet horen’. Ik reageerde ‘dan ga ik wel weer’. Dat was dan ook weer niet de bedoeling. Zo leerde ik: respect kun je maar in vijf minuten krijgen.”

Willem was bij de KNMV tien jaar sportcommissielid, daarna tien jaar voorzitter van diezelfde commissie en kwam vervolgens in het dagelijks bestuur als vice-voorzitter én als KNMV-afgevaardigde in het TT-bestuur. Daar was hij ruim dertig jaar actief. Opgeteld meer dan veertig jaar als bestuurder:

“Ik denk niet dat ik het heel logisch gedaan heb. Ik heb op de ambachtsschool gezeten en een aannemerscursus gedaan. Punt. Maar, op een of andere manier had ik iets in mij dat ik heel goed kon organiseren. En dat ik zei wat ik ging doen, en het ook deed. Dat heeft mij enorm geholpen. Als bestuurder lig je met iedereen weleens overhoop, maar het was nooit zo dat ik niet langer door één deur kon. Ik heb geen vijanden gemaakt, alleen vrienden.”

Vanwege Willems achtergrond als bouwkundige (“Want er moest óók ‘gewoon’ gewerkt worden.”) werd hij in Assen aangewezen als ‘bouwpastoor’ voor het nieuwe circuit: “Toenmalig voorzitter Jos Vaessen moest het circuit moderniseren en durfde risico’s te nemen. Ik werd verantwoordelijk voor de bouwzaken op en rond het circuit. Er kwamen bijvoorbeeld nieuwe tribunes, de noordlus en het VIP-gebouw. Daarmee kon het circuit door deze eeuw in.”

Jongensboek

Wie een beetje van motorsporthistorie houdt of van goede verhalen in het algemeen, kan uren naar Willem luisteren. Het is voltooid verleden tijd, maar als hij vertelt, zie je het voor je gebeuren.  Valsspelen met kaarten, streken van rijders, mogelijk is er weleens ergens een klap gevallen waarna Bielderman de boel recht moest breien. Woorden als ‘heisa’ en ‘spektakel’ passeren regelmatig de revue. Je kunt er een jongensboek over schrijven, ware het niet dat lang niet alles geschikt is voor publicatie…

Sterke basis

Iedereen in de sport weet: zonder een sterke basis, kun je niet presteren. Voor Willem was dit niet anders:

“Mijn vrouw Gerda heeft mij altijd gesteund, ze ging veel mee en heeft ook de kinderen opgevoed. Dat was een hoge prijs. Maar ja, zo was dat vroeger. Het is een godswonder hoe ik door het leven ben gekomen. Een baan als bouwkundige, een eigen adviesbureau en de motorsport… Hoe dat allemaal goed is gegaan, is een raadsel.”

Cultuuromslag

Willem was rijder, official, bestuurder en teammanager. Tot zijn 89^e toerde hij nog met de motor, trimde en tenniste. Nu, als negentigplusser, gaat hij nog steeds graag de deur uit, het liefst om met Gerda ergens wat te eten.

Terugkijkend is Willem het meest trots op een cultuuromslag in de motorsport, waar hij medeverantwoordelijk voor was. Hij herhaalt zijn eigen woorden: “Zeg wat je doet, doe wat je zegt. Als je dat loslaat, hoe moeilijk het soms ook is, dan kom je er niet. We hebben een andere cultuur in de motorsport gekregen, namelijk dat nummer 48 net zo belangrijk is als nummer één. Dat betekent niet dat nummer één geen privileges verdient, maar als het om reglementen gaat, dus om eerlijkheid, dan is iedereen gelijk.”

Zijn koninklijke onderscheiding (“nu moet ik zeker blij zijn? Ik vind er niets aan!”) ligt ergens in een la. Hij ontving een onderscheiding in Assen en in 1989 van de KNMV de Henk Vink Trophy (voorloper van het Motorsporthart, voor inzet binnen de motorwereld, red.) en is erelid bij VAMC en de KNMV: “Op de erkenning uit de motorwereld, daar ben ik écht trots op. Dáár heb ik wat betekend, die heb ik verdiend. Maar, dat lintje…”

Aan tafel spreekt een tevreden mens die met zijn passie, talent en inzet veel bereikte voor anderen, voor hemzelf en voor de motorsport.

“Het was prachtig.”

Willem Bielderman (1934-2026)