Sporter in Beeld – Kampioen Northern Sidecar Cup Hilbert Talens


Moniek Bomhof - 19 januari, 2023

In de rubriek ‘Sporter in Beeld’ spreken we verschillende rijders uit diverse takken van motorsport om hun mooiste, gekste en bijzonderste verhalen te horen. Wat doen deze fanatieke rijders ter voorbereiding op hun seizoen, wat maakt hun tak van motorsport zo mooi en wat doen zij in het dagelijks leven? Deze week kampioen Northern Sidecar Cup, Hilbert Talens!

Meer ‘Sporters in Beeld’ vind je hier!

De 51-jarige Assenaar Hilbert Talens is al sinds 1993 betrokken bij de zijspanwegrace, en werd afgelopen seizoen diverse keren kampioen.

Hoe ben je in aanraking gekomen met deze sport?

“Ooit in het verleden, liep ik veel bij een soloteam en was ik altijd veel met techniek bezig. Dat team had toevallig ook nog twee zijspannen staan, en daar ben ik ooit mee begonnen. Ik sleutelde toen bij hem als monteur, en toen ben ik die zijspannen op gaan bouwen.

Ik had toen alle rijbewijzen, en had als grap gezegd; wat moet ik nou gaan halen? Waarop hij zei dat ik misschien mijn startbewijs maar moest gaan halen. Toen heb ik geantwoord dat ik toch niet op zo’n motor zou gaan rijden, maar een zijspan dat vond ik toen wel een goed idee. Zo is het eigenlijk geboren. Dat is al best wat jaren geleden, ik denk dat ik in 1993 mijn licentie gehaald heb.”

Wat is je mooiste herinnering aan deze sport?

“Ik heb heel veel herinneringen. Ik herinner me met name veel van die mooie circuits die we hebben gezien. Wij hebben op Spa-Francorchamps geracet, dat prachtig is. Ik ben van het jaar in Rijeka (Kroatië) geweest, dat is ook hartstikke mooi. Er zijn zo nog een heleboel circuits die wij ook nog hebben gehad in Engeland, Schotland, Wales en Ierland. In het verleden hebben we ook WK-wedstrijden meegereden. Dat zijn toch allemaal ervaringen die ik niet had willen missen.”

Wat vind je zo mooi of leuk aan deze sport?

“Dat dit binnen de motorsport eigenlijk de enige, échte teamsport is. Omdat je samen rijdt met een passagier, moet je elkaar eigenlijk blindelings kunnen vertrouwen. Als de één een fout maakt, ongeacht wie van de twee, dan werkt het gewoon niet. Dus het is een sport waar je volledig op elkaar aangewezen bent.”

Wat doe je naast de sport in het dagelijkse leven, en valt dat te combineren?

“Ik onderhoud spoorbruggen van beroep. Dat is buitenwerk, een stukje mechanisch en een stukje elektrisch. Geregeld draai ik onregelmatige (nacht)diensten. ’s Winters werk ik vaak wat extra zodat ik zomers rond de wedstrijden vaak vrij ben. Dus het is te combineren, maar niet zonder slag of stoot.”

Wat vind je het leukst om te doen naast de sport?

“Eigenlijk is er niks naast je sport. Dat klinkt heel raar, maar het is altijd allemaal verweven met de sport. De hele winter zijn wij bezig om het spul klaar te maken en blokken te reviseren. Vaak combineren we onze vrije tijd ook met de sport. Neem bijvoorbeeld de vakantie van afgelopen jaar, toen zijn wij een klein weekje in Slovenië geweest na een wedstrijd op de Red Bull Ring. Ja dan combineer je het, en natuurlijk is dat ook mooi naast je sport.”

Hilbert is al een tijdje actief in de sport, zo heeft hij zijn licentie dus al sinds 1993. Afgelopen jaar had hij een druk, maar mooi seizoen waar alles op zijn plek viel.

“Het was een hartstikke mooi seizoen natuurlijk, met schitterende resultaten. Maar het is wel een heel druk seizoen geweest qua wedstrijden en werkzaamheden. We hebben best wel heel veel werk gehad en waren best wel moe aan het einde van het seizoen. Maar goed, de resultaten waren super! Dus we waren heel tevreden natuurlijk.”

Je bent meerdere keren kampioen geworden, had je dit ook verwacht?

“Nee. Wij hebben er wel altijd voor gereden, maar ik ben ook nooit gaan rijden met de ambitie om kampioen te worden. Ik ben altijd gaan rijden met de gedachte om zoveel mogelijk uit mijn sport te halen wat er binnen mijn mogelijkheid en kunnen ligt. Dat bedoel ik zowel financieel en technisch. Het is gewoon voor iedere wedstrijd zo dat alle dingen die op dat moment op de juiste plek móeten vallen, dat ook daadwerkelijk moeten doen. In het verleden was het vaak dat alles dan wel op de goede plek viel, maar dat was dan jammer genoeg op maandagochtend – een dag te laat. Dus het moet net met de wedstrijd op de plek vallen en dat lukte afgelopen jaar toevallig allemaal goed.”

Wat ging er door je heen toen dat allemaal ‘op z’n plek viel’?

“Ergens in het kampioenschap krijg je qua puntentelling door dat het zou kunnen lukken. Je hoopt natuurlijk dat het lukt, maar het is een technische sport dus je probeert zoveel mogelijk uit te sluiten. Om een voorbeeld te nemen: voor de Sidecar Trophy hadden we in de voorbereidingen voor de laatste wedstrijd de brandstofpomp verwisseld, olie ververst en een ander blok erin gelegd met minder kilometers. We hebben heel dat ding nagelopen om uit te sluiten dat het mis zou gaan. En dan rijd je naar het circuit toe en krijg je een klapband met de vrachtwagen… Zoiets kan natuurlijk ook, dat je er gewoon technisch niet eens komt. Gelukkig is dat allemaal goed gekomen, maar zo kan het dus ook een keer zijn – dat je onderweg strandt.”

Wat zijn je doelen in de sport na afgelopen seizoen diverse keren kampioen geworden te zijn?

“Na afgelopen jaar diverse keren kampioen geworden te zijn in de Nederlandse en Belgische Sidecar Trophy zouden we dat komend seizoen graag willen evenaren. Helaas zal dat komend jaar nog niet lukken, omdat er verschillende wedstrijden van verschillende competities samenvallen. Wij hebben ons in eerste instantie volledig ingeschreven voor de Northern Sidecar Cup. Verder hebben we nog het Nederlands kampioenschap en de Belgische wedstrijden, maar daarnaast gaan we ook nog een heleboel wedstrijden voor de Sidecar Trophy rijden, wat vroeger het Europese kampioenschap was. Maar goed, het wordt dus vooral keuzes maken welke wedstrijden we rijden. Ik kan immers onmogelijk tegelijk in Assen en Rijeka zijn.”

Zie je jezelf nog lang doorgaan met rijden?

“Zo lang het lichamelijk gaat wel ja. Maar – in alle eerlijkheid – ik ben een halve eeuw oud inmiddels. Ik heb heel mijn leven zwaar werk gedaan, dus mijn lichaam begint zo heel langzaamaan wel een beetje te protesteren. Maar zolang ik het vol kan houden, en zolang het financieel draagbaar is, wil ik doorgaan met rijden.”

Wat zou je andere rijders die in deze discipline willen beginnen mee kunnen geven?

“Handel uit passie, de liefde voor techniek. Motorsport is vooral een heleboel dingen doen. Het lastige is vaak om leren om te gaan met het moeten laten van andere dingen moeten en dingen die niet gaan lukken. Als je ervoor wil gaan, kun je niet meer zomaar op vakantie. Dat zijn dingen waar je rekening mee moet houden. Als er toevallig iemand jarig is in de familie als jij ene wedstrijd hebt, dan ga je daar eens een keer niet heen. Daar krijg je natuurlijk wel heel veel commentaar op, maar dat is dat stukje passie voor de sport.”